Aid for Trade

Vrouwen op een markt in Dosso


Boeren uit Afrika moeten hun producten kwijt kunnen op de Europese markt. Wat blijkt echter: vele boeren slagen er niet in hun producten te exporteren naar Europa. Er is onvoldoende infrastructuur, ze weten niet hoe ze te werk moeten gaan en de Europese kwaliteitsnormen zijn te streng.

'Aid for Trade' wil ontwikkelingslanden helpen om te kunnen profiteren van geboden markttoegang. Tegelijkertijd moet deze hulp de mogelijk kwalijke gevolgen van handelsliberalisering opvangen. Daarom keurde in juni 2008 de minister van ontwikkelingssamenwerking een Belgische Aid for Trade strategie goed.


Waarom dit Belgisch engagement?

De Europese Unie beloofde in 2005, op de conferentie van de Wereldhandelsorganisatie in Hongkong, om vanaf 2010 jaarlijks 2 miljard euro te spenderen aan handelsgerelateerde bijstand. In oktober 2007 kreeg dit engagement vorm in een Europese ‘Aid for Trade Strategie’.

België wil uiteraard bijdragen aan de realisatie van deze belofte. De laatste jaren is de Belgische Aid for Trade gevoelig gestegen. Dit vereist een meer structurele aanpak. Bovendien is het Aid for Trade debat met de onderhandelingen over de economische partnerschapsakkoorden (EPA's) in een stroomversnelling geraakt. De landen uit Afrika, de Caraïben en de Stille Zuidzee - waarmee de EU vrijhandelsakkoorden onderhandelt - wachten op middelen om de EPA’s te implementeren en om hun economieën meer concurrentiebestand te maken. In dit kader zal België meehelpen aan het tot stand brengen van zogenaamde Aid for Trade packages. De ‘packages’ moeten de Aid for Trade van de Europese lidstaten en de Europese Commissie beter op elkaar afstemmen. Ze bieden een antwoord op de noden die ontstaan door de EPA’s.


Concreet: de Belgische strategie

Belangrijke principes van de Belgische strategie zijn de efficiëntie van de hulp en een goede coördinatie tussen donoren. Vertrekpunt is de vraag: hoe kan handel bijdragen aan de strijd tegen armoede? België wil met haar hulp vooral focussen op institutionele samenwerking (steun aan overheden in ontwikkelingslanden) en capaciteitsopbouw van kleine landbouwers. Aid for Trade zal een aandachtspunt zijn in de bestaande prioritaire sectoren, zoals landbouw en infrastructuur. Naast de bilaterale hulp, zijn ook de inspanningen van ngo’s en de multilaterale ontwikkelingssamenwerking belangrijk.


Een aantal concrete acties

Minister van ontwikkelingssamenwerking Charles Michel tekende begin 2009 op missie in Tanzania een samenwerkingsakkoord met de East African Community (EAC). Naast Kenia zijn ook 4 partnerlanden van de Belgische ontwikkelingssamenwerking lid van deze regionale economische gemeenschap: Burundi, Rwanda, Uganda en Tanzania. De zuid-zuidhandel kan voor de regio een belangrijk ontwikkelingsinstrument zijn. Verder helpt België – in samenwerking met de Britse collega’s – vooral Burundi bij de economische integratie in EAC.

Sinds 2008 is België donor van het Enhanced Integrated Framework. Dit multilaterale mechanisme zorgt ervoor dat handelsnoden in de ontwikkelingsstrategieën van partnerlanden worden geïntegreerd. Zo wordt een holistische visie op ontwikkeling mogelijk. Handel is hierbij niet de hoofdbrok van ontwikkeling, maar een belangrijk aspect dat kan bijdragen tot economische groei en een betere herverdeling van de middelen.


Trade for Development Centre

Ten slotte werd het vroegere Fair Trade Centre omgevormd tot het ‘Trade for Development Centre’. Het mandaat van het centrum werd verbreed. Naast de bestaande activiteiten inzake eerlijke handel, zal het centrum expertise aanreiken voor programma’s in partnerlanden. Het aspect handel wordt op deze manier in de bilaterale ontwikkelingssamenwerking geïntegreerd.

 Een Belgische Aid for Trade-strategie (PDF, 459.06 KB)
 Europese ‘Aid for Trade Strategie’ (PDF, 11.02 MB) (enkel beschikbaar in het Frans)