Gendergelijkheid en vrouwenrechten

 

Gendergelijkheid

Overal ter wereld zijn vrouwen nog steeds het slachtoffer van tal van vormen van discriminatie en van ongelijkheid, zowel in hun beroepsleven als op familiaal, economisch, sociaal, burgerlijk of politiek niveau. Vrouwen zijn ook vaak slachtoffers van strafbare feiten, zoals huiselijk of seksueel geweld, gedwongen huwelijken of kindhuwelijken, mensenhandel, uitbuiting of slavernij, gedwongen prostitutie, genitale verminking en gedwongen abortus.

De realisatie van gendergelijkheid en de rechten van vrouwen en meisjes zijn dan ook een prioriteit voor België. Enkele concrete speerpunten hierbij zijn de gelijke deelname van vrouwen aan alle sectoren van de samenleving, de strijd tegen gender gerelateerd en seksueel geweld tegen vrouwen en meisjes, en de bevordering van seksuele en reproductieve gezondheid en rechten.

België zet mee haar schouders onder de uitvoering van het beleid van de EU, die richtsnoeren inzake geweld tegen vrouwen en de bestrijding van alle vormen van discriminatie van vrouwen ontwikkelde. Met deze richtsnoeren bevestigt de EU haar engagement om in haar extern beleid op concrete wijze gendergelijkheid en vrouwenrechten te bevorderen.

In het kader van de Verenigde Naties is discriminatie op basis van geslacht verboden in de  meeste mensenrechtenverdragen. Daarnaast zijn specifieke instrumenten en organen in het leven geroepen om de mensenrechten van vrouwen te verwezenlijken. Zo kwam in 1979 het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen (CEDAW) tot stand. Dit verdrag is gericht op het wegwerken van alle aspecten van discriminatie in het openbare en privéleven van vrouwen. België heeft zowel het verdrag (10 juli 1985) als het bijhorend facultatief protocol (17 juni 2004) geratificeerd. Ons land zet zich niet alleen actief in om de ratificatie en implementatie van dit verdrag te bevorderen, maar roept andere landen ook regelmatig op hun voorbehouden bij dit Verdrag in te trekken.

Daarnaast voorzag de Verenigde Naties reeds in 1946 in de oprichting van de Commissie voor de Status van de Vrouw (CSW). Dit hulporgaan van de Economische en Sociale Raad (ECOSOC) telt 45 lidstaten en is exclusief gericht op de bevordering van gendergelijkheid en de empowerment van vrouwen. Tijdens haar jaarlijkse twee weken durende sessies in maart komt deze commissie in New York samen om de vooruitgang van Staten op dit vlak te evalueren, uitdagingen te identificeren en beleidsaanbevelingen te formuleren. België neemt, in EU-verband, sinds jaar en dag actief deel aan deze sessies en pleit telkens voor een zo progressief mogelijk eindresultaat.

In het kader van de bredere hervormingsagenda van de Verenigde Naties ontstond in 2010 UN Women, de VN-Entiteit voor Gendergelijkheid en de Empowerment van Vrouwen. UN Women is het resultaat van een fusie van voorheen 4 verschillende onderdelen van het VN-systeem en is een partnerorganisatie van de Belgische ontwikkelingssamenwerking.

In het kader van de Mensenrechtenraad en de Derde Commissie van de Algemene Vergadering steunt België, in EU-verband, initiatieven ter bevordering en bescherming van vrouwenrechten. België steunt ook het mandaat van de werkgroep over discriminatie tegen vrouwen en meisjes, onder meer door deelname aan de interactieve dialogen met deze onafhankelijke experten.

In 1995 vond de vierde Wereldconferentie voor Vrouwen plaats te Beijing. Tijdens die Conferentie stelden Staten een globale agenda op voor de bevordering van de rechten van vrouwen en meisjes. Dit Actieprogramma weerspiegelt het engagement van de internationale gemeenschap en definieert concrete maatregelen die genomen moeten worden voor de realisatie van vrouwenrechten in 12 domeinen: armoede, onderwijs en opleiding, gezondheid, geweld, gewapende conflicten, economie, besluitvorming, institutionele mechanismen, mensenrechten van vrouwen, media, milieu, en meisjes. Ter gelegenheid van de 25ste verjaardag van deze Wereldconferentie, bezorgde België aan de Verenigde Naties een rapport over de uitvoering van de Beijing Verklaring en Actieprogramma.

 

Geweld tegen vrouwen en meisjes

Vrouwen, Vrede, Veiligheid