Beheer van de internationale economie

  • Door zich open te stellen voor handel en internationale kapitaalstromen worden economieën onderling afhankelijk. De inspanningen die tot nog toe werden gedaan om de internationale economie te beheren, dateren van voor de huidige crisis die, als gevolg van de mondialisering, alle landen treft. Onder druk van de crisis worden deze inspanningen evenwel opgevoerd.

  • In het kader van een aantal instellingen wordt nog steeds veel aandacht besteed aan overleg, samenwerking, regelgeving en het verlenen van bijstand. Alleen wordt er nu rekening mee gehouden dat de noden en de risico’s aanzienlijk zijn toegenomen, meer bepaald in de vorm van protectionisme op financieel en handelsgebied.

  • Op de topbijeenkomsten van de G20 die in Washington (15.11.2008), Londen (02.04.2009) en Deauville (26.05.2011) plaatshadden, onderschreef de internationale gemeenschap de volgende doelstellingen: bepalen welke maatregelen moeten worden genomen om een herhaling van deze crisis te voorkomen, met name door middel van een beter aangepaste financiële regelgeving en een nauwlettender toezicht op de operatoren. Ook werd beslist dat de landen die daartoe de middelen hebben relancemaatregelen moeten nemen, dat de landen die daar nood aan hebben financiële steun moeten krijgen en dat de hulp aan de ontwikkelingslanden moet worden gehandhaafd. De laatste top van de G20 was op 16 november 2014 in Brisbane. De volgende wordt in Antalya georganiseerd, op 16 november 2015.

  • Het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbankgroep, de (regionale) Multilaterale Ontwikkelingsbanken, de Wereldhandelsorganisatie, de Bank voor Internationale Betalingen, de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, het Comité voor Financiële Stabiliteit zijn de voornaamste gespecialiseerde instellingen die het meest direct betrokken zijn bij de inspanningen inzake het beheer van de internationale economie. Deze instellingen handelen binnen de grenzen van hun bevoegdheden overeenkomstig de eigen besluitvormingsprocedures.

  • De vereiste consensus tussen de Statenover de rol van al deze instellingen wordt vaak elders voorbereid, in het maatschappelijk middenveld of in andere internationale (Organisatie van de Verenigde Naties) of regionale instellingen. De vertegenwoordigers van de Staten komen ook op geregelde tijdstippen bijeen op officiële ad-hoc bijeenkomsten om (onder meer) overleg te plegen over een aantal economische en financiële vraagstukken van internationaal belang, de zogenoemde “G-bijeenkomsten”: de G7, de G8, voor de ontwikkelde landen, de G24 voor de opkomende landen en de ontwikkelingslanden, het “processus van Heiligendamm” bestaande uit de G8 en 5 opkomende landen, en ten slotte de G20 bestaande uit maximaal 22 ontwikkelde landen, opkomende landen of ontwikkelingslanden.


Financieel-economische instellingen