Doeltreffendheid van de hulp

 

Bezinning over de soms weinig duurzame resultaten van ontwikkelingssamenwerking leidde bij de eeuwwisseling niet alleen tot een pleidooi voor meer hulp (Monterrey) en voor een sterkere focus op doelstellingen om armoede de wereld uit te helpen (Millennium Ontwikkelingsdoelstellingen) maar ook tot meer aandacht voor een meer doeltreffend hulpsysteem. De principes werden in 2005 vastgelegd in de “Verklaring van Parijs” voor een grotere hulpdoeltreffendheid.

DGD zette deze verklaring in 2007 om in een eigen actieplan en werkte ondertussen aan de toepassing ervan. Tijdens de opvolgingsconferentie in Accra, Ghana, in september 2008, werden de vorderingen getoetst en  de engagementen aangescherpt. Het gaat om volgende beginselen:

  • ownership: de partnerlanden ondergaan niet langer de hulpmaatregelen, maar sturen ze zelf aan
  • afstemming: de strategieën van de partnerlanden bepalen de ontwikkelingsprioriteiten
  • harmonisering: donoren streven naar een betere onderlinge coördinatie en complementariteit
  • resultaatgericht beheer: focus op de effecten van de acties op kortere en langere termijn
  • wederzijds verantwoording afleggen, zowel door donor als partnerland

Om deze beginselen in de praktijk te brengen, werkt de Belgische ontwikkelingssamenwerking aan een reeks kleinere en grotere hervormingen in de aanpak van de samenwerking. Concreet betekent dit: minder geografische en thematische spreiding, concentratie op de landen en sectoren waarvoor België voldoende expertise en vaardigheden heeft, een grotere coördinatie met de andere bilaterale of multilaterale donoren, het ontwikkelingsbeleid van het partnerland als vertrekpunt nemen, gebruik maken van de financiële en administratieve systemen die in de partnerlanden bestaan. Dit alles gaat gepaard met de ondersteuning van de hervorming van lokale instellingen en met opleidingen, een voorspelbare hulp, een versterkte coördinatie met alle actoren in eigen land en in de eigen instellingen.

Meer lezen