Biologische wapens


Algemeen kader

Biologische wapens verspreiden biologische agentia, meer bepaald bacteriën, virussen of toxines. Ze gebruiken levende organismen om ziektes te verspreiden die de dood tot gevolg kunnen hebben.

Het Verdrag inzake Biologische Wapens (BTWC), dat in 1975 in werking trad, verbiedt de productie van biologische en toxinewapens. Het Verdrag beschikt niet over een verificatieregime, in tegenstelling tot het Chemische Wapenverdrag. Het feit dat er op dit moment geen enkel land beweert over biologische wapens te beschikken, is een bevestiging van de ruime normatieve draagwijdte van dit multilaterale verdrag.

 

Belgisch beleid

België heeft het Verdrag inzake Biologische Wapens ondertekend in 1972 en geratificeerd in 1979. Onze inspanningen richten zich voornamelijk op volgende doelstellingen:

  • ondersteunen van internationale industriële normen in het domein van bio-veiligheid  en bio-beveiliging, in nauwe samenwerking met de industrie en de betrokken beroepsverenigingen. Zo trachten we te vermijden dat biologische agentia in verkeerde handen zouden vallen;
  • pleiten voor een effectieve controle op de export van goederen voor tweeërlei gebruik (d.w.z. voor zowel civiel als militair gebruik) in het biologische domein;
  • bevorderen van internationale samenwerking in de toepassing van het Verdrag. Hiertoe organiseerden de landen van de BENELUX een “peer review” waarvan de resultaten met de andere verdragstaten werden gedeeld;
  • het versterken van de internationale norm tegen biologische wapens. België slaagde er in om eind 2017 een amendement op het Statuut van Rome (i.e. het stichtingsverdrag van het Internationaal Strafhof) te laten goedkeuren waardoor het gebruik van biologische wapens als oorlogsmisdaad beschouwd wordt. Lees meer hierover in dit persbericht.