Belgisch sanctiebeleid

 

België is, als lidstaat van de VN en de EU, verplicht verschillende sanctieregelingen toe te passen. Zo zijn bijvoorbeeld Europese verordeningen rechtstreeks van toepassing in het Belgische recht. Dit betekent echter niet dat België passief toekijkt, het geeft immers mee vorm aan de bestaande sanctieregelgeving en is verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging ervan.

Indien er zowel een VN- als een EU-sanctieregeling van kracht is, moet er gekeken worden naar de EU-regeling omdat deze uitvoering geeft aan de VN-sancties, en nooit minder streng kan zijn.

België is steeds van oordeel geweest dat sancties een nuttig instrument kunnen zijn. Ons land hanteert in zijn sanctiebeleid een aantal principes:

  • België is een voorstander van slimme” sancties, dit betekent dat deze de juiste personen en producten moeten treffen. Er moeten ook uitzonderingen bestaan voor humanitaire hulp, geneesmiddelen en voedselproducten. België is daarom geen voorstander van bredere sancties, zoals sancties in de financiële sector, die dikwijls alle handel zonder onderscheid treffen. Dit soort sancties kan bij wijze van uitzondering noodzakelijk zijn wanneer meer gerichte sancties niet blijken te volstaan.
  • Om de effectiviteit van sanctieregelingen te verhogen is het voor België van belang om te zorgen voor coördinatie met niet EU-landen. Hoe breder de sancties worden gedragen, hoe groter het effect ervan is. Bovendien kan dergelijke coördinatie ervoor zorgen dat het EU marktaandeel niet onmiddellijk wordt ingenomen door bedrijven uit niet EU-landen.
  • Sancties moeten duidelijk zijn en door alle overheden, bedrijven en personen kunnen worden toegepast. Het is van groot belang dat duidelijk is op welke personen en entiteiten de sancties van toepassing zijn en dat voldoende duidelijk en uitvoerig wordt toegelicht waarom ze in de lijst zijn opgenomen. De vlotte toepassing vergroot ook de soepelheid waarmee desgevallend kan worden ingespeeld op ontwikkelingen op het terrein.
  • België vindt het erg belangrijk om de doelstellingen van een sanctieregeling duidelijk te omschrijven op het ogenblik dat tot sancties wordt beslist. Tot welke gedragsverandering wil men het betrokken land met de sancties bewegen? Een exit-strategie maakt een en ander duidelijker en voorspelbaar. Het is belangrijk om bepaalde criteria vast te stellen op basis waarvan een sanctieregeling kan worden bijgestuurd of opgeheven.

 
Voor extra informatie:

Indien u via bovenstaande contacten geen antwoord hebt verkregen op uw vragen kunt u ook mailen naar: sanctions@diplobel.fed.be (enkel voor technische vragen over de concrete toepassing van sanctieregelingen in België).