Zeepiraterij

De moderne zeepiraterij kiest willekeurig handelsschepen, schepen voor de visserij of toeristische schepen als doelwit. Het betreft voornamelijk relatief langzame en aldus kwetsbare schepen. De scheepsvlag (nationaliteit) van het schip in kwestie speelt doorgaans geen rol. Zeepiraterij gaat meestal gepaard met gewelddadige acties, de piraten twijfelen immers niet om vuurwapens en zelfs raketbommen te gebruiken. Piraterij kan zich zowel voltrekken in de buurt van havens als in volle zee. Het doel van de piraten, nadat ze de controle over het geviseerde schip hebben verworven, varieert van het plunderen van (een gedeelte van) de aanwezige vracht tot het vragen van losgeld voor het schip en zijn bemanning. Dit gebeuren kan meerdere weken tot maanden duren. In de Indische Oceaan (Golf van Aden, Somalisch stroomgebied, de riviermonding van het Kanaal van Mozambique tot aan de archipel van Seychelles) is het gijzelen van de bemanning van handelsschepen en toeristische schepen haast een systematisch wederkerende activiteit geworden.

In 2008 heeft de Internationale Maritieme Organisatie wereldwijd 293 gewelddadige handelingen van piraterij vastgesteld.


Algemene raadgeving

Zeevaarders dienen:

  • zich te informeren bij de ambassades en consulaten en bij de autoriteiten verantwoordelijk voor de haven en het zeevaartgebeuren voordat een zeevaart of oversteek wordt ondernomen;
  • er zich van te verzekeren dat de communicatiemiddelen (radio, satelliet…) en de elektronische boordmiddelen (GPS, radar…) optimaal functioneren; 
  • een contactpersoon die te land blijft te informeren en een document te bezorgen betreffende de geplande route, deze persoon regelmatig de huidige positie te laten weten en nieuwe contactmomenten af te spreken, en een duidelijke constructie te voorzien wanneer deze persoon de autoriteiten moet waarschuwen; 
  • een permanente antipiraterij wacht te voorzien; 
  • zoveel mogelijk het ankeren in of dichtbij potentieel gevaarlijke zones te vermijden;
  • zoveel mogelijk nachtelijke en geïsoleerde kustvaart te vermijden;
  • bewakingsdiensten te garanderen in de gevaarlijke havens.

Voor meer informatie kunt u terecht op de website van de Internationale Maritieme Organisatie of de website van de International Chamber of Commerce.